Natuur
Tachtig procent van ons eiland is natuur
Duinen, bos, kwelders en het wad — allemaal binnen één fietstocht. We delen het graag met je, en we leggen erbij uit waarom sommige stukken dicht zijn.
Natura 2000 en UNESCO
Waarom hier zoveel niet mag
De Waddenzee staat sinds 2009 op de Werelderfgoedlijst van UNESCO, en het grootste deel van Vlieland valt onder Natura 2000. Dat zijn geen loze titels: het bepaalt waar gebouwd wordt, waar je mag lopen en wanneer een gebied dicht is.
Tachtig procent van het eiland is natuurgebied, beheerd door Staatsbosbeheer. Wij wonen op de rest. Dat verhoudt zich goed, zolang iedereen zich aan dezelfde paden houdt.
Duinen en bos
Zand dat vastgehouden wordt door gras
De duinenrij houdt het eiland droog. Wat hem bij elkaar houdt is helm: een gras met wortels tot meters diep, dat afbreekt als je erdoorheen loopt. Eén doorgesneden hoek en de wind doet de rest.
Het dennenbos werd vanaf 1900 aangeplant om het stuifzand te temmen. Het is dus geen oerbos, maar wel de plek waar je in de zomer schaduw vindt en 's avonds reeën ziet.
Het wad
Twee keer per dag een ander landschap
Bij laag water ligt de Waddenzee droog en loop je over een bodem vol wormen, schelpdieren en garnalen. Bij hoog water is dat allemaal weg. Daar leven de vogels van.
Ga met iemand mee die het wad kent. Het water komt sneller op dan je verwacht en de geulen liggen elk jaar anders. Wie hier vastloopt, laat de KNRM-vrijwilligers uit het dorp uitvaren.
Broedvogels
Nesten die je pas ziet als je er bijna op staat
Sterns, bontbekplevieren en strandplevieren leggen hun eieren in een kuiltje in het zand, boven de vloedlijn. Tussen 15 maart en 15 augustus zijn delen van het strand daarom afgezet en houd je je hond aangelijnd.
In het najaar vallen tienduizenden trekvogels in op de kwelders en in Kroon's Polders. Blijf op de dijk of in de kijkhut: één keer opvliegen kost een vogel meer energie dan een uur foerageren oplevert.
Zeehonden
De Richel, en waarom de boot afstand houdt
Op de zandbank de Richel tussen Vlieland en Terschelling liggen gewone en grijze zeehonden bij laag water te rusten. Vanaf de haven varen boten ernaartoe.
De schippers blijven op afstand en zetten de motor uit. Verstoorde zeehonden gaan het water in, en in de zoogtijd raken pups daardoor hun moeder kwijt. Een verrekijker brengt je dichterbij dan varen ooit doet.
Het wad op of naar de zeehonden met een gids uit het dorp? Bekijk de excursies. Hoe we hier met de natuur omgaan lees je in de eilandcode.