Hoe Vlieland zijn westelijke dorp verloor — het verhaal van 1736

Een tweede dorp, op de westpunt

Westeijnde, ook wel West-Vlieland genoemd, lag ten westen van het huidige Oost-Vlieland. Het was geen klein gehucht: een kerk, een school, tientallen huizen, een eigen gemeenschap die leefde van de visserij en de scheepvaart.

Op het eiland gelden andere maatstaven. Tijd rekt op, geluiden veranderen, en wie hier een paar dagen rondloopt merkt het verschil tussen wind en wind. Die rust is geen folder-cliché — het is wat overblijft wanneer je de auto achterlaat in Harlingen en de boot je naar de overkant brengt.

Op het eiland gelden andere maatstaven. Tijd rekt op, geluiden veranderen, en wie hier een paar dagen rondloopt merkt het verschil tussen wind en wind. Die rust is geen folder-cliché — het is wat overblijft wanneer je de auto achterlaat in Harlingen en de boot je naar de overkant brengt.

Het einde

In 1736 brak de zee definitief door. Wat overbleef werd door zand en getij verzwolgen. De inwoners trokken naar Oost-Vlieland of naar het vasteland.